Çocuklar, etraflarında olan biteni anlamlandırmak için gözleme ihtiyaç duyar. Anne babalarını, öğretmenlerini, arkadaşlarını gözlemler, model alır ve taklit ederler. Bu doğrultuda çeşitli duygu düşünce ve davranış kalıpları oluşturur ve bir öğrenme gerçekleştirmiş olurlar. Bu nedenle erken çocukluk döneminde güçlü bir model sunan ebeveynler veya diğer bakım verenlerin rolü oldukça önemlidir.

Kuşlar uçar,

Balıklar yüzer,

Çocuklar oynar.

Garry Landreth

Yetişkinin, yaşadığı zorlukları konuşarak anlatması gibi çocuklar da duygu ve sorunlarını oynayarak ifade ederler. Onların dili oyun, kelimeleri ise oyuncaklardır. Tam da bu noktada çocuklar, öfkelendiği bir an için ''Arkadaşım kalemimi aldığı için çok sinirliyim anne'' diyerek ifade etmezler yada bir depreme tanıklık ettiklerinde depremle ilgili konuşmazlar. Deprem oyunu oynarlar. Sorunu işlemlemelerinin yolu oynamaktır. Duygusunu oyun üzerinden dile getirerek bir kanal oluştururlar.

Çocukların duygularına alan açan oyun, geliştirir, eğitir ve iyileştirir. Ancak bununla beraber çocuk duygularını sağlıklı bir şekilde dışa vurabilmek için bir yetişkin modele ihtiyaç duyar. Onları ceza olarak köşede ayakta bekletmek ya da sakinleşmeleri için odalarına yollamak bir dönem rastlanan durumlar arasındaydı. Ancak günümüzde yapılan çalışmalar, çocuk beyninin dengeyi yalnız başına bulmakta zorlandığını ve izole edilmenin çocukta stresi arttırdığını ispatladı. Yani bir çocuğun duygularına alan açabilmenin ve sakince eşlik edebilmenin çocukların kendi duygu düzenleme kapasitelerini geliştirdiğini tespit ettiler.

Ancak burada vurgulanması gereken bir diğer nokta ise Ebeveynin Duygusu. Bir ebeveyn olarak stresli bir durum karşısında nasıl tepki veriyorsunuz? Çocuk stres hissettiği bir anda kapsanmaya ihtiyaç duyar. Ancak siz kapsayabilecek bir duygu durumunda değilseniz, yoğun stres, kaygı veya öfke hissediyorsanız çocuğunuzu sakinleştirebilmeniz zor olacaktır.

Çünkü sizde olmayanı çocuğunuza vermekte zorlanabilirsiniz. Tıpkı uçağa binerken kabin memurları tarafından söylenen ''Oksijen maskesini önce kendinize, sonra çocuğunuza takın''. cümlesi gibi. Bu cümle öz bakıma atıfta bulunan bir metafor niteliği taşıyor ve bir ötekine destek sunmadan önce kendimize destek olmanın, kaynaklarımızı ortaya çıkarmanın öneminden söz ediyor.

Özetle kendi duygularını düzenleyebilme becerisi gelişmiş ebeveynler, çocuklarının duygularının seline kapılmadan bir deniz feneri gibi rehberlik edebilirler.

Ebeveynlik uzun bir yolculuk. Bu yolculukta çocuğunuza kılavuzluk etmek için rehberliğe ihtiyaç duyabilirsiniz.

İhtiyaç doğrultusunda uzman desteğine başvurmak faydalı olacaktır.

erken boşalmanın nedenleri

Adil Akyıldız

Kategoriler